Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

Dowódca obrony Grodna mjr Benedykt Serafin przeżył wojnę!

Nasi przyjaciele z warszawskiej Fundacji Joachima Lelewela, która dwa lata temu wyprodukowała znany naszym Czytelnikom film dokumentalny „Krew na bruku. ”, nie ustają w poszukiwaniu informacji, dotyczących obrony Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 roku i badaniu losów bohaterów tragicznych wydarzeń sprzed 77 lat.

Dzisiaj, dokładnie w 77. rocznicę rozpoczęcia trzydniowej bohaterskiej obrony mieszkańców polskiego Grodna przed najeźdźcą sowieckim, pragniemy podzielić się z czytelnikami przesłanymi nam przez prezesa Fundacji Joachima Lelewela Piotra Kościńskiego wynikami podjętych przez niego poszukiwań śladów biograficznych majora Benedykta Serafina, legendarnego dowódcy obrony miasta nad Niemnem w dniach 20-22 września 1939 roku.

Wbrew wcześniejszym przypuszczeniom, iż mjr zginął po zajęciu Grodna przez Armię Czerwoną w drodze na Litwę – Piotrowi Kościńskiemu udało się odnaleźć potwierdzenie tego, że tak naprawdę jeden z najdzielniejszych obrońców Kresów we wrześniu 1939 roku przeżył wojnę i zmarł we Wrocławiu 2 grudnia 1978 roku.

Za witryną Grodno1939.pl, redagowaną przez Piotra Kościńskiego, zamieszczamy treść ustaleń prezesa Fundacji Joachima Lelewela:

Prawdziwe losy dowódcy obrony Grodna

Znamy już prawdziwe losy majora Benedykta Serafina, dowódcy obrony Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 r. Przeżył wojnę, wrócił do Polski, zmarł 2 grudnia 1978 r.

benedykt_serafin_przedwojenne

Przedwojenne zdjęcie majora Benedykta Serafina

Artykuł o dziejach majora Serafina opublikował „Tygodnik Do Rzeczy” (nr. 38/189 z 19-25 września 12016 r.; „Jak ukryć swoje bohaterstwo”). O poszukiwaniach pisaliśmy wcześniej i u nas: http://1939.pl/2016/05/12/czy-dowodca-obrony-grodna-przezyl-wojne/

Warto w tym miejscu powiedzieć, że choć po 1939 r. w Grodnie pojawiali się oficerowie wyżsi rangą (np. gen. Józef Olszyna-Wilczyński czy Wacław Przeździecki), to jednak właśnie major Serafin faktycznie kierował obroną miasta. Jak mówi we wspomnianym już artykule w „Do Rzeczy” prof. Czesław Grzelak, autor wielu publikacji o obronie Kresów przed Sowietami – Benedykt Serafin był komendantem Rejonowej Komendy Uzupełnień, a tego typu oficer w mniejszych miastach pełnił obowiązki komendanta garnizonu. Dbał o całe życie garnizonu, sprawował władzę dyscyplinarną. Na wypadek wojny stawał się wykonawcą rozkazów dotyczących działań wojennych, miał prawo organizować obronę i dowodzić nią, chyba, żeby pojawił się ktoś starszy stopniem i podjął decyzję o objęciu dowództwa.

Dzięki odnalezieniu grobu majora Serafina udało się dotrzeć do jego rodziny, do pani Teresy Michałowskiej, jego córki, a także do pana Kazimierza Michałowskiego – wnuka. Udało się dowiedzieć więcej o jego życiu. Teraz więc opowiemy głównie o tym, co nie znalazło się w „Do Rzeczy”.

grob_benedykta_serafina

Grób Benedykta Serafina na Cmentarzu Św. Rdoziny we Wrocławiu, fot.: Piotr Kościński

Obrońca Grodna pochodził z Małopolski. Urodził się 8 kwietnia 1893 r. w Kwaszowicach, powiat Myślenice. Działał w organizacjach niepodległościowych, w Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” i potem w Drużynie Strzeleckiej w Limanowej. 1 sierpnia 1914 r. wcielono go do armii austro-węgierskiej. Trafia na front włoski i awansuje najpierw był szeregowym, potem skierowano go do szkoły oficerów rezerwy, otrzymuje stopień podoficerski, a następnie zostaje dowódcą kompanii (wojnę kończy w stopniu porucznika).

Wraca do Polski i zostaje przyjęty do Wojska Polskiego. Tu znów zostaje dowódcą kompanii (do 1922 r.?), potem batalionu, a wreszcie komendantem Rejonowej Komendy Uzupełnień – wg. jego książeczki wojskowej był nim przez całych 14 lat.

W 1939 r. jest faktycznym dowódcą obrony Grodna. Opuszcza miasto i trafia na Litwę. 25 września został przez Litwinów formalnie internowany, ale jak wynika z informacji pochodzących z archiwów w Wielkiej Brytanii, zwolniono go z internowania w marcu 1940 r. Gdy Litwę zajęli Sowieci, mieszkał w Oranach. Jednak ktoś go zadenuncjował i trafił na Syberię.

Od czerwca 1940 r. do października 1941 r., siedział w łagrach (wyrok śmierci zamieniono na 10 lat obozu). Po układzie Sikorski-Majski zwolniono go – zachowała się kopia zaświadczenia o zwolnieniu, wydanego przez Zarząd w Krasnojarsku. Trafił do armii Andersa i razem z nią wywędrował z na Bliski Wschód.

w_buzuluku

Major Serafin (z lewej) w Buzuluku, podczas tworzenia Armii Andersa

Tam zajmował się tam szkoleniem, był szefem zaopatrzenia – w Iranie, Iraku, Palestynie i Egipcie. Gdy jechał samochodem, doszło do poważnego wypadku, w wyniku czego doznał ciężkiej kontuzji kręgosłupa. Długo chorował, a w 1947 r. pojechał do Wielkiej Brytanii, gdzie został zdemobilizowany. W 1948 r. wrócił do Polski.

na_bliskim_wschodzie

Z gen. Władysławem Sikorskim na Bliskim Wschodzie

W tym czasie jego żona Zofia oraz dwie córki mieszkały we Wrocławiu. Dotarł do stolicy Dolnego Śląska i tam mieszkał do końca swego życia, skutecznie ukrywając swoje wrześniowe losy.

(Cdn.)

Piotr Kościński

Zdjęcia (oprócz fotografii grobu) pochodzą z archiwum p. Michałowskich

©

Znadniemna.pl za grodno1939.pl

6 odpowiedzi Dowódca obrony Grodna mjr Benedykt Serafin przeżył wojnę!

  1. eugeniusz Odpowiedz

    21 września, 2016 w 09:06

    Szkoda ze IPN jak mowią nie zajmuje się takimi ludzmi aby stwożyć prawdziwą historie ile takich wspaniałych ludzi jest zapomnianych oni nie maja swoich ulic tablic rodziny nie siedzą w parlamencie nie odzyskują swoich kamienic Nikt im za wojne nie chce zapłacic Moj tata też był w Taszkiencie Liczy się tylko Smolenk i Katyń mama ma skromną emeryture

  2. Andrzej Buda (rebeliant) Odpowiedz

    1 listopada, 2016 w 20:50

    Jest bowiem rzeczą Boską
    pamiętać imiona
    ludzką zaś i pokorną –
    – zapamiętać twarze..

  3. Andrzej Buda (rebeliant) Odpowiedz

    1 listopada, 2016 w 20:54

    Jest bowiem rzeczą Boską
    pamiętać imiona
    ludzką zaś i pokorną –
    – zapamiętać twarze…

  4. Stefan Odpowiedz

    20 sierpnia, 2018 w 22:54

    Szanowni Panstwo,
    moj ojciec p.por. Stefan Witkowski z Warszawy bral udzial w obronie Grodna prawdopodbnie w dn.20-22 wrzesnia 1939 r., zostal ciezko ranny kula dum-dum w prawe ramie przez Sowietow. Z pola bitwy wykrwawionego zabrano do szpitala mysle, ze wojskowego i opatrzony przez lekarza o prawdopodobnie ukrainskim nazwisku. Po jakims czasie ten lekarz(chirurg)ostrzegl go, ze NKWD zabiera wszystkich polskich oficerow. Moj ojciec pozegnal sie z odwiedzajacym go kolega, ktory zostal zamordowany w Katyniu!!!
    Napewno znal dowódce obrony Grodna mjr. Benedykta Serafina.
    Moj ojciec mial swoja jednostke w Nowej Wilejce.
    Udalo mu sie uciec pewno przy pomocy tego lekarza lub innych i dostal sie do Warszawy w b. ciezkim stanie. Zmarl w Warszawie w
    1981 r.
    Przez wiele lat nie moge znalezc sladow mojego ojca w obronie Grodna. Bylbym b. bardzo zobowiazany, gdyby P. znalezli jakie informacje dot. tej obrony!!!

  5. Stefan Odpowiedz

    20 sierpnia, 2018 w 23:09

    Szanowni Panstwo,
    moj ojciec p.por. Stefan Witkowski z Warszawy bral udzial w obronie Grodna prawdopodbnie w dn.20-22 wrzesnia 1939 r., zostal ciezko ranny kula dum-dum w prawe ramie przez Sowietow. Z pola bitwy wykrwawionego zabrano do szpitala mysle, ze wojskowego i opatrzony przez lekarza o prawdopodobnie ukrainskim nazwisku. Po jakims czasie ten lekarz(chirurg)ostrzegl go, ze NKWD zabiera wszystkich polskich oficerow. Moj ojciec pozegnal sie z odwiedzajacym go kolega, ktory zostal zamordowany w Katyniu!!!
    Napewno znal dowódce obrony Grodna mjr. Benedykta Serafina.
    Moj ojciec mial swoja jednostke w Nowej Wilejce.
    Udalo mu sie uciec pewno przy pomocy tego lekarza lub innych i dostal sie do Warszawy w b. ciezkim stanie. Zmarl w Warszawie w
    1981 r.
    Przez wiele lat nie moge znalezc sladow mojego ojca w obronie Grodna. Bylbym b. bardzo zobowiazany, gdyby P. znalezli jakie informacje dot. tej obrony!!!
    Pozdrawiam Stefan

    • Andrzej Odpowiedz

      22 sierpnia, 2018 w 10:39

      Panie Stefanie, jeśli mógłby Pan skreślić zdań kilka o Pana Tacie i jego udziale w obronie Grodna (a może dosłać też jego zdjęcie), to proszę skjontaktować się z redakcją za pomocą poczty elektronicznej. Nasz e-mail: pisalnik@gmail.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *