HomeHistoria„Dziadek w polskim mundurze”: Michał Gobiec

„Dziadek w polskim mundurze”: Michał Gobiec

Niezwykle nam miło zaprezentować Państwu kolejnego bohatera naszej akcji – plutonowego Michała Gobieca, żołnierza 1. Pułku Ułanów Krechowieckich w składzie 2. Brygady Pancernej w Armii Andersa, kawalera Krzyża Walecznych, uczestnika bitwy o Monte Cassino.

Michal_Gobiec_legitymacja_portret

Michał Gobiec

Materiały na temat Michała Gobieca i jego zdjęcia dostarczyły do redakcji córki bohatera Ludmiła Wiazicka i Wiera Siruczewska.

A więc o naszym bohaterze wiemy, że:

MICHAŁ GOBIEC, syn Szymona, urodził się 4 maja 1911 roku w Świsłoczy (przed wojną w powiecie wołkowyskim województwa białostockiego, po wojnie – centrum rejonowe w obwodzie grodzieńskim).

Michal_Gobiec_02

Michał Gobiec

Niestety nie wiele wiemy o tym, co Michał Gobiec robił przed wojną. Przypuszczamy, że mógł się interesować techniką. Świadczy o tym chociażby powojenny zawód cywilny naszego bohatera.
Nie wiemy, w jakiej jednostce Michał Gobiec walczył podczas wojny obronnej 1939 roku, gdyż nie zachowały się ani jego dokumenty, ani zdjęcia z tego i poprzedzającego wojnę okresu.

Przypuśćmy więc, że walczył w szeregach 1. Pułku Ułanów Krechowieckich, gdyż do niego trafił po tym, jak po klęsce wrześniowej 1939 roku znalazł się w niewoli sowieckiej i zgłosił się do armii, formowanej w ZSRR przez generała Władysława Andersa.

Działania bojowe 1.Pułku Ulanów Krechowickich w wojnie obronnej 1939 roku są dosyć dobrze znane. Jest to jedna z jednostek, która klęsce wrześniowej 1939 roku została odtworzona w ramach Polskich Sił Zbrojnych na terenie ZSRR.

Michał Gobiec jako ułan odtworzonego 1. Pułku Ułanów Krechowieckich został czołgistą. Jednostka ta weszła, bowiem w skład 2. Warszawskiej Brygady Pancernej 2. Korpusu Polskiego, jako 2. batalion czołgów, któremu pozwolono zachować nazwę jednostki, z której wywodzili się szkoleni na czołgistów ułani.

Michal_Gobiec_01

Michał Gobiec po prawej. Jego kolega ma na lewej kieszeni munduru odznakę 1. Pułku Ułanów Krechowieckich

O przywiązaniu ułanów-czołgistów do tradycji i symboli macierzystej jednostki świadczą widziane na zdjęciach Michała Gobieca i jego towarzyszy broni proporczyki 1. Pułku Ułanów Krechowieckich. Niektórzy nosili na mundurach także odznaki 1. Pułku Ułanów Krechowieckich, co widać na jednym ze zdjęć, na którym nasz bohater stoi razem z kolegą, mającym przypiętą odznakę pułkową na lewej kieszeni munduru.

Michal_Gobiec_04

Podczas Mszy polowej

W składzie 2. baonu czołgów 2. Warszawskiej Brygady Pancernej Michał Gobiec odbył cały szlak bojowy tej jednostki, walcząc kolejno w kampaniach afrykańskiej i włoskiej. Brał udział między innymi w Bitwie o Monte Cassino.

Michal_Gobiec

Michał Gobiec drugi w dolnym rzędzie,  z towarzyszami broni

Nasz bohater na polu walki wykazał się męstwem i ofiarnością, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych (pierwsza baretka od lewej na mundurze na zdjęciu portretowym), Odznaką Honorową za Rany i Kontuzje (baretka u góry na mundurze) oraz Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino (nr legitymacji 29854).

Michal_Gobiec_Monte_Cassino

Michal_Gobiec_Monte_Cassino_01

Po zakończeniu wojny i rozformowaniu w 1947 roku jednostki wojskowej naszego bohatera Michał Gobiec udał się do Polski. 10 sierpnia 1947 roku na stałe zatrudnił się w charakterze mechanika-motorzysty w Oddziale Nawigacyjnym Służby Hydrograficznej Szczecińskiego Urzędu Morskiego.

Michal_Gobiec_legitymacja_sluzbowa_Urzad_Morski

W zaświadczeniu wydanym mu przez pracodawcę czytamy, że „obywatel Gobiec jest dobrym fachowcem oraz pilnym, punktualnym pracownikiem”. O tym, że Michał Gobiec był wysoko cenionym pracownikiem świadczy także dokument, wydany przez Komisję Aktywizacji Regionu Szczecińskiego przy Komitecie Ekonomicznym Rady Ministrów PRL.

Michal_Gobiec_dok

Ta instytucja przyznała naszemu bohaterowi w 1947 roku premię pieniężną w wysokości 6.000 złotych „za wydajną pracę i działalność związaną z odbudową i zagospodarowaniem regionu Szczecińskiego”.

Michal_Gobiec_zaswiadczenie_01

W Szczecinie Michał Gobiec mieszkał przy ul. Wiszesława 14 – 15.

Michal_Gobiec_legitymacja_transportowcow_01

Kresowiaka jednak ciągnęło na małą ojczyznę – do Świsłoczy, leżącej już na terenie ZSRR, gdyż tam Michał Gobiec przed wojną pozostawił żonę i dwie córeczki.

Niespełna rok po zatrudnieniu się w Urzędzie Morskim w Szczecinie Michał Gobiec napisał podanie o zwolnienie z pracy na własne życzenie. Prośbę swoją motywował „koniecznością wyjazdu do ZSRR celem połączenia się z pozostawioną tam rodziną”.

Zwolniony 15 kwietnia 1948 roku z pracy Michał Gobiec wrócił do Świsłoczy. Nie zastał tam jednak ani żony, ani dzieci. Okazało się, że zostały zesłane na Syberię. Weteran II wojny światowej dzielny żołnierz wyruszył na ich poszukiwania i odnalazł rodzinę w obwodzie irkuckim, w nieistniejącej już obecnie wsi Kurtuj, gdzie żona Michała mieszkała z córeczkami – Ludmiłą i Wierą i pracowała w miejscowych zakładach wyrębu lasu.

Michał Gobiec nie długo cieszył się życiem rodzinnym na obcej ziemi.

Zmarł w Kurtuju 2 października 1959 roku, mając zaledwie 48 lat.

Cześć Jego Pamięci!

Znadniemna.pl na podstawie materiałów i wspomnień córek bohatera Ludmiły Wiazickiej i Wiery Siruczewskiej

Latest comment

  • Wojenne losy Michała Gobca są odnotowane w książce „Spod Monte Cassino na Sybir. Deportacja byłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie z Białorusi, Litwy i Ukrainy w 1951 roku”, Warszawa 1998, s. 58. Dane za tą książką: W latach 1931-1932 służył w 1 p. uł. krechowieckich im. płk. Bolesława Mościckiego; podczas kampanii wrześniowej od 1 do 19 IX 1939 żołnierz obsługi 303 Szpitala Polowego, następnie w niewoli sowieckiej; od 1 IX 1941 w Armii Polskiej w ZSRS, przydzielony do 7 dyonu kawalerii 7 Dywizji Piechoty, 1 IV–14 V 1942 ewakuowany do Palestyny; na froncie włoskim 8 IV 1944–2 V 1945 w 1 p. uł. krechowieckich 2 Brygady Pancernej, 21 VIII 1944 awansowany na plut. „za specjalne wyróżnienie się w boju”, tegoż dnia odszedł do szpitala (prawdopodobnie został ranny), skąd 27 IX 1944 wrócił do pułku, 16 IV 1945 raniony w miasteczku Palacino; w Polskich Siłach Zbrojnych do 5 II 1947, przed wyjazdem z Wielkiej Brytanii przebywał w obozie repatriacyjnym Hartfordbridge (hr. Hampshire), zamierzał udać się do Leszna lub Szczecina, do Polski przybył 10 VI 1947 na pokładzie statku „Marine Raven”. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Monte Cassino, Medalem Wojska i odznaczeniami brytyjskimi 1939-45 Star (Gwiazda za wojnę), Italy Star (Gwiazda za kampanię włoską). W 1951 deportowany do obwodu irkuckiego. Dalsze losy nieznane. Żonaty z Marią, ur. 1913, miał córkę Wierę, ur. 1938. W przywołanej książce są także informacje o innych bohaterach akcji „Dziadek w polskim mundurze”.

leave a comment